دی میو، که مسئول برجسته ترین تحولات صنعت در رنو بوده است، به عنوان یک کاندیدای پیشتاز برای گرفتن نقش مدیر عامل Stellantis از کارلوس تاوارس، که به طور ناگهانی روز یکشنبه در میان یک سری بحران های فزاینده شرکت را ترک کرد، معرفی شده است.
دی میو در گفتگو با اتوکار در رویداد آزمایشی خودروی سال رنو و آلپاین در پاریس، گفت که ارتباط با مشاغل دیگر چیزی نیست که او دوست داشته باشد و هوس کند.
او گفت: من به دنبال چیزی نیستم. رنو در حال حاضر مکان بسیار خوبی برای بودن است. رنو تیم بزرگی دارد. ما از ملاقات هر روز لذت می بریم. مردم بدون تکبر اعتماد به نفس پیدا می کنند و با خودشان صادق هستند. مردم به دنبال یکدیگر هستند.
این همان محیطی است که من میخواهم در آن باشم. و کاری برای انجام دادن دارم [با اشاره به رنو 5 و آلپاین A290].»
دی میو – که مسلماً بهترین مدیر خودروسازی عصر خود بود، که رنو را از ضرر روزانه 140 میلیون یورویی در سال 2020 به بهترین سود تاریخ این شرکت در کمتر از سه سال بعد تبدیل کرد – همچنین به حرفه خود به عنوان مدیر عامل و آنچه به او انگیزه داد
اولین باری که من شغل مدیرعاملی داشتم 20 سال پیش در فیات بود. اکنون من 57 سال دارم. وقتی 35، 36 ساله بودم، مدیر اجرایی جوان و گرسنه ای بودم که می خواستم راه او را در زندگی باز کنم. سپس در 37 سالگی، هر آنچه را که میتوانستم آرزو کنم، داشتم.
“من از جایی آمده ام، باید همه چیز را به دست می آوردم. من از یک خانواده بسیار ساده در جنوب ایتالیا بودم و بعد در 37 سالگی همه چیز را داشتم.
در آن زمان دوران سختی در فیات بود، مشابه رنو در چند سال گذشته. من مجبور شدم کاملاً فیات را بچرخانم و سرجیو مارکیونه [رئیس وقت فیات SpA] رئیس سرسختی بود. 80 درصد از مشکلات شرکت مربوط به P&L من بود: ما روزانه 5 میلیون یورو ضرر می کردیم.
ما باید خیلی سریع رشد می کردیم. در اوایل سال 2007، پس از عرضه 500، حدود 40 ساله بودم. به این فکر می کردم که چگونه می توانم این حرکت را برای 20 تا 25 سال آینده حفظ کنم، تا بتوانم در 65 سالگی بازنشسته شوم.
“به این نتیجه رسیدم که دو چیز وجود دارد که به من انگیزه می دهد. من می خواهم استعدادها را شناسایی کنم و آنها را به رهبری توسعه دهم. جوانان، افراد ارشد، هر چه باشد. من دوست دارم پیشرفت مردم را ببینم. من در سفر خودم نیستم [مواظب خودم هستم]؛ من اهمیتی نمی دهم.
چیز دیگری که دوست دارم این است که به من می گویند یک کار غیرممکن است، این است که شما هرگز آن را انجام نخواهید داد. دقیقاً به همین دلیل است که کاری را انجام دادم که از گروه فولکس واگن به رنو رفتم. بسیاری از روزنامهنگاران، همکاران صنعتی، مدیران قدیمی رنو، میگفتند این اتلاف وقت است، که من حرفهام را خراب میکنم. نشد.»
دی میو، دارنده کنونی جوایز Autocar Awards Issigonis Trophy، در زمان خود مسئول چندین داستان بازگشتی و راه اندازی های جدید بوده است که در زمان خود رهبری چندین شرکت از جمله 500 در فیات، 8C در آلفارومئو، برند مستقل RS در آئودی را بر عهده داشته است. و برند Cupra از Seat خارج شد. با این حال او همچنان آرزوی موفقیت بیشتر در این صنعت را دارد که به گفته خودش عاشق آن است.
من پول، قدرت، جوایز داشتم و کارهایی را انجام میدهم که درست است. من عاشق صنعت خودرو هستم. میتوانستم زندگی راحتتری داشته باشم، سرمایهگذاری خصوصی، کسب درآمد آسان، اما این [کار با اتومبیل] حتی بهتر است.»
و در مورد جایزه خودروی سال که امیدوار است برای دومین بار طی دو سال با رنو 5 برنده شود، پس از کسب آن با رنو سنیک در سال گذشته، گفت که میخواهد «مثل ژوزه مورینیو» و «برنده شود». سه پشت سر هم».
شریک سابق اتحاد رنو، نیسان، مشکلات خاص خود را دارد، اما دی میو تصریح کرد که رابطه بین این دو شرکت یکی از “ادغام” نخواهد بود، بلکه در عوض یکی از شرکای پروژه های مربوطه خواهد بود.
سهام رنو در نیسان از 35 درصد به 15 درصد کاهش می یابد و دی میو گفت که این رابطه رابطه ای است که «اگر بتوانم کمک کنم، کمک خواهم کرد. اگر به کمک نیاز داشته باشم، آن را میخواهم و دریافت میکنم» اما در حال حاضر «آنها چیزهای خودشان را برای مرتب کردن دارند».
این دو شرکت پروژههایی را با هم انجام میدهند و بین یکدیگر معامله میکنند، مانند توسعه و تولید نیسان میکرا بعدی توسط رنو، که بر اساس پلتفرم کوچک رنو AmpR که زیربنای رنو 5 جدید است، ساخته شده است.
در واقع، دی میو گفت که اکنون تجارت بیشتر و بهتری بین دو شرکت نسبت به زمانی که یک اتحاد تمام عیار وجود داشت و ناظرانی که قبلاً میگفتند رنو مسئول مشکلات نیسان بود، اشتباه بودند.
منبع:healthcareitnews
