طبق یک نظرسنجی جدید از صندوق مشترک المنافع، در میان افرادی که در سال 2023 در تمام سال بیمه شده بودند، تقریبا یک چهارم (23٪) بیمه شده بودند، به این معنی که آنها برای یک سال کامل پوشش داشتند که دسترسی مقرون به صرفه به مراقبت های بهداشتی را برای آنها فراهم نمی کرد.
نظرسنجی از یک نمونه ملی از بزرگسالان 18 تا 64 ساله، نشان داد که در میان بزرگسالان تحت بیمه، 66٪ از طریق کارفرما تحت پوشش قرار داشتند، 16٪ در Medicaid یا Medicare ثبت نام کرده بودند، و 14٪ یک طرح را در بازارها یا فرد خریداری کرده بودند. بازار
تقریباً سه نفر از هر پنج (57٪) بزرگسالان دارای بیمه ناقص گفتند که از دریافت مراقبت های بهداشتی مورد نیاز به دلیل هزینه آن اجتناب می کنند، در حالی که 44٪ گفتند که بدهی های پزشکی یا دندانی دارند که به مرور زمان پرداخت می کنند.
این بررسی نشان داد که این تأخیرهای مراقبتی عواقب سلامتی دارند: از هر پنج (41 درصد) بزرگسالان در سن کار، دو نفر که تأخیر مربوط به هزینه در مراقبت خود را گزارش کردند، گفتند که یک مشکل سلامتی به دلیل آن بدتر شده است.
چه تاثیری دارد؟
برای اهداف این نظرسنجی، اگر پوشش آنها امکان دسترسی مقرون به صرفه به مراقبت های بهداشتی را فراهم نکند، افراد «بیمه نشده» در نظر گرفته می شدند. این بدان معناست که تعدادی از چیزها می تواند درست باشد: شاید هزینه های خارج از جیب در 12 ماه قبل، بدون احتساب حق بیمه، برابر با 10٪ یا بیشتر از درآمد خانوار بوده است. شاید فرانشیز فرد یا خانواده 5 درصد یا بیشتر از درآمد خانوار را تشکیل می داد. یا شاید هزینه های از جیب مردم طی 12 ماه قبل، بدون احتساب حق بیمه، معادل 5 درصد یا بیشتر از درآمد خانوار برای افرادی بود که زیر 200 درصد سطح فقر فدرال زندگی می کردند (29160 دلار برای یک فرد یا 60000 دلار برای یک خانواده چهار نفره). در سال 2023).
در میان بزرگسالان در سن کار بیمه شده در ایالات متحده که در سال 2024 هزینه های زیادی از جیب خود داشتند یا نسبت به درآمد خود کسر می کردند و عملاً تحت بیمه نبودند، اکثریت قریب به اتفاق در برنامه های کارفرما بودند. حدود 14٪ طرح هایی را در بازارهای فردی یا بازارها خریداری کرده بودند و 16٪ در Medicaid یا Medicare ثبت نام کردند.
این نظرسنجی نشان داد که بیمه نشدن یا کم بیمه بودن مانعی برای دریافت مراقبت های بهداشتی به موقع است. 57 درصد از بزرگسالان در سن کار که تحت پوشش بیمه نبودند و 70 درصد از کسانی که فاقد پوشش مستمر بودند، گفتند که به دلیل هزینه، مراقبت های لازم را دریافت نکرده اند. این شامل عدم مراجعه به پزشک در هنگام بیماری، نادیده گرفتن ویزیت یا آزمایش بعدی توصیه شده، مراجعه نکردن به متخصص در صورت توصیه، یا تکمیل نکردن نسخه بود.
چهل و دو درصد از بزرگسالانی که به دلیل هزینه مراقبت نمیکردند، گفتند که برای یک وضعیت سلامتی مداوم است، 29 درصد گفتند که برای یک مشکل جدید سلامتی است، و 28 درصد گفتند که برای هر دو است.
از هر پنج پاسخ دهندگان، یک نفر گفت که دریافت مراقبت های بهداشت روانی را به دلیل هزینه به تعویق انداخته است، با نرخ بالاتری از مراقبت های تاخیری توسط کسانی که پوشش ناکافی دارند گزارش شده است.
از هر 10 نفر، سه نفر گزارش دادند که بدهی های پزشکی را پرداخت می کنند، و بزرگسالانی که بیمه کمتری دارند این را با بالاترین میزان گزارش کردند. از پاسخ دهندگان نظرسنجی با پوشش کارفرما، آنهایی که درآمد کم و متوسط داشتند گزارش دادند که بدهی های پزشکی را با نرخ های بالاتری نسبت به کسانی که درآمد بالاتری داشتند پرداخت کردند. افرادی که در برنامه های کارفرما و بازارها و بازارهای فردی بودند نرخ بدهی پزشکی به طور قابل توجهی نسبت به افرادی که Medicaid داشتند گزارش کردند.
بدهی پزشکی می تواند عواقب مالی پایدار داشته باشد. دو نفر از پنج فرد بزرگسالی که بدهی خود را گزارش کردند گفتند که تمام یا بخشی از پس انداز خود را برای پرداخت آن مصرف کرده اند و 28٪ گفتند که به دلیل آن رتبه اعتباری پایین تری دریافت کرده اند.
روند بزرگتر
صندوق مشترک المنافع چند پیشنهاد را به سیاست گذاران ارائه کرد، از جمله تمدید دائمی اعتبارات مالیاتی ویژه بازار که قرار است در سال 2025 منقضی شود، ایجاد دوره طولانی تر واجد شرایط بودن مدیکید مستمر و ایجاد مکانیزم ثبت نام خودکار برای پوشش جامع سلامت.
برای بهبود طراحی بیمه و محافظت از مصرفکنندگان در برابر بدهیهای پزشکی، نویسندگان کاهش فرانشیزها و هزینههای خارج از جیب را در طرحهای بازار پیشنهاد کردند. تعدیل حق بیمه و تقسیم هزینه بر اساس درآمد کارکنان؛ و کاهش هزینه های مراقبت های بهداشتی.
منبع:healthcareitnews
