یه مطالعه جدید گزارش میده که ریکاوری بعد از آسیب نخاعی برای افراد مسن سختتره.
سالمندان تو بحث التیام سیستم عصبی، از جمله برگشت قدرت و بازیابی عملکرد حسی، به اندازه جوانان بهبود پیدا میکنن. اما ریکاوری تواناییهای عملکردیشون بدتره و در نهایت کمتر میتونن کارهایی مثل غذا خوردن، حمام کردن، رسیدگی به نیازهای حمام یا راه رفتن رو انجام بدن.
پژوهشگران نتیجه گرفتن که هر چه سن فرد بیشتر باشه، برای بهبودی از آسیب نخاعی بیشتر تقلا میکنه.
دکتر کیارا پاوزه، پژوهشگر اصلی و استادیار دانشگاه پاویا تو ایتالیا، گفت: «با رشد جمعیت و پیشرفتهای پزشکی، تعداد افرادی که با آسیب نخاعی تشخیص داده میشن در حال افزایشه و میانگین سنی تو زمان آسیب هم داره بالا میره.»
پاوزه تو یه بیانیه خبری گفت: «با وجود پیشرفتهای قابل توجه تو پزشکی و جراحی تو دهههای گذشته، نرخ بهبودی بعد از آسیب نخاعی همونطور باقی مونده. نتایج ما ممکنه به پژوهشگران کمک کنه مطالعاتی رو طراحی کنن که بر اساس سن افراد تنظیم شده تا درمانها و رویکردهای جدید برای افراد دارای آسیب نخاعی رو ارزیابی کنن.»
برای این مطالعه جدید، پژوهشگران تقریباً 2200 بیمار اروپایی رو به مدت یک سال بعد از آسیب نخاعی تحت نظر گرفتن.
افراد مسن، قدرت رو تو بالاتنه و پایین تنه به اندازه جوانان بازیابی کردن و به همون اندازه قادر به حس لمس سبک یا سوزن سوز شدن بودن.
اما احتمال اینکه توانایی خودشون برای زندگی مستقل رو بازیابی کنن، کمتر بود. تستها نشون داد که بهبودی کندتری تو بحث مدیریت فعالیتهای زندگی روزمره داشتن.
این تستهای عملکردی از 0 تا 100 هستن، که نمره بالاتر نشوندهنده بهبودی بهتره. در کل، شرکتکنندهها با میانگین نمره 31 وارد دوره بهبودی شدن، و بعد از یه سال نمرات به 35 افزایش پیدا کرد.
به ازای هر دهه افزایش سن بیمار، نمره اونها تو تستهای عملکردی بعد از یه سال توانبخشی 4.3 امتیاز کمتر بود.
همینطور، این مطالعه نشون داد که سالمندان تو همه تستهای راه رفتن، پیشرفت کمتری نسبت به افراد جوانتر نشون دادن.
پژوهشگران به طور خاص کاهش قابل توجهی تو بهبودی عملکرد تو افراد بالای 70 سال پیدا کردن.
پژوهشگران تو مطالعه خودشون حدس زدن که سالمندان با آسیب نخاعی احتمالاً کارشون رو با مشکلاتی شروع میکنن، چون مشکلات سلامتی دیگهای مثل از دست دادن عضلات، آرتروز و زوال شناختی مرتبط با سن تو روند بهبودشون اختلال ایجاد میکنه.
پاوزه گفت: «افراد بالای 70 سال نیاز به رویکردهای خاصی برای توانبخشی دارن که شرایط دیگهای رو که ممکنه با اونها زندگی کنن، مثل بیماری قلبی عروقی، دیابت یا پوکی استخوان، در نظر بگیره و به اونها کمک کنه تا بهبودیای داشته باشن که تو زندگی روزمره اونها اعمال بشه.»
